MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Dairemizin 06.02.2019 tarih, 2017/4127 Esas ve 2019/1211 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.02.2010 tarihinde kesinleşmesiyle başlayan denetim süresi içerisinde Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/462 Esas ve 2012/679 Karar sayılı kararı ile verilen ve kesinleşen mahkumiyetinin esas alındığı ancak bu suçun 5237 sayılı TCK’nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle uzlaşma sağlanıp sağlanmadığının araştırılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğine dair bozma ilamı üzerine mahkemece bu husus araştırılarak bahsi geçen mahkumiyetin 20.12.2017 tarihli karar ile uzlaşma sağlandığından düşürülmesine karar verildiği ve düşme kararının da kesinleşmesi sebebiyle bu kez hükmün açıklanmasına Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/168 Esas ve 2012/566 Karar sayılı mahkumiyetinin esas alınması ve bu ilamın da yine 5237 sayılı TCK’nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu, UYAP üzerinden yapılan incelemede, bahsi geçen mahkumiyetin atılı suç uzlaşmaya tabi olduğundan 20.12.2019 tarihli ek karar ile dosyanın uzlaşma bürosuna gönderilerek infazının durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasına esas alınabilecek başkaca ilam olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
2)20.03.2013 tarihli hükümde sanık hakkında verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nun 51/1. maddesi gereğince ertelendiği, sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine Yargıtay 22 .Ceza Dairesinin 23.05.2016 tarihli kararıyla "Bozma" kararı verildiği, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ''Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarı yönünden oluşacağı ancak somut olayda olduğu gibi bozmadan önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi sebebiyle erteleme yönünden kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden, hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy