MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel mahkemece hükümlü ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümlü ... müdafiinin yüzüne karşı kurulan hükümde, kararın tefhim tarihinden itibaren 7 gün içinde temyiz edebileceğinin belirtilmesi yerine “15 gün” içinde temyiz edilebileceğinin belirtilmesi suretiyle temyiz süresiyle ilgili olarak hükümlü müdafiinin yanıltıldığı ve bu nedenle hükümlü müdafiinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün içerisindeki temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I-Hükümlü ... ve müdafiinin, hükümlü ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
Mahkemece hükümlü ... hakkında 16/06/2016 gün, 2016/272 Esas ve 2016/549 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükümlerinin hükümlünün temyizden feragat etmesi nedeniyle kesinleştiği, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarih, 2017/1427 Esas ve 2017/3351 Karar sayılı ilamı ile lehe bozmanın hükümlü ...’a da sirayetine karar verilmesi üzerine incelenen hükme ilişkin temyiz isteminde bulunduğu ancak ilk hükmü temyizden feragat eden hükümlü ...’un ve müdafiinin sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakları mümkün olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlü hakkında, bozma sonrası mahkumiyet hükmüne yönelik hükümlü ... ve müdafiinin temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.