MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etmek ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal etmek suçundan beraat ettiği olayda, TCK'nun 116/1-4. maddesinde düzenlenen geceleyin konut dokunulmazlığının ihlali suçunun CMK'nun 253/3. maddesi uyarınca uzlaşmaya tabi olduğu bilinmekle aynı Kanunun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
2-Sanığın, eylemiyle tek konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.