MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
30/05/2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen hükümde katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması nedeni ile bu konuda tebliğnamede yer alan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2016 tarih, 2015-2-832 Esas ve 2016/102 Karar sayılı ilamı ile "Mağdur ve katılanın zararı soruşturma aşamasında giderildiğinden ceza adaletinin sağlanması, hak ve nesafet kuralları ve TCK'nun 168. maddesinde belirtilen indirim oranları gözetilerek mahkemece sanıkların cezasının 1/2 oranından daha fazla olmak koşuluyla indirilmesi gerekirken, 1/2 oranında indirim yapılması isabetsizdir" olarak kabul edilmesi; ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 1. fıkrasında etkin pişmanlık nedeniyle 2/3 oranına kadar indirim yapılacağının ifade edilmesi, aynı maddenin 2. fıkrasında ise indirim oranının 1/2 olarak öngörüldüğünün anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1/2 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-a)Sanığın katılan kuruma ait yediemin deposunun tel örgülerini kesmek sureti ile oluşan zararı kovuşturma aşamasında gidermiş olması nedeni ile mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK’nun 168/2. maddesine göre indirim yapılması gerektiği halde TCK’nun 168/1. maddesine göre indirim yapılması,
b) Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan belirlenen temel ceza üzerinden TCK'nun 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1/2 oranından daha fazla oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanık hakkında mahkemece 30/05/2012 tarihinde hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği bu kararların 20/06/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın suç tarihi 03/02/2013 olan Köycegiz Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/280 Esas ve 2014/311 Karar sayılı kararı ile ihbar edilmesi üzerine hükmün 02/12/2014 tarihinde açıklandığı, açıklanan hükümlerin TCK’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, bu kararların sanık ve müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine bozma ilamına uyma kararı verilerek hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan 18/04/2019 tarihli hükmün inceleme konusu olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında 02/12/2014 tarihinde verilen hükümlerin 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi gereğince ertelenmesi kararları sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğundan, bozma ilamına uyularak verilen kararda da CMK’nun 326/son maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca erteleme kararları verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4)Gerekçeli karar başlığında suç adının “İş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “Konut dokunulmazlığının ihlali” yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümleri açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.