(1086 S. K. m. 38)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılama sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı idaresinde bulunan 60 .. ... plakalı araç ile, davacı M. adına kayıtlı, davacı F. idaresinde bulunan 34 .. ... plakalı aracına çarptığını belirterek, araçta meydana gelen 5.433.792.235.-TL hasar bedeli, 100.000.000.-TL çekici ücreti, 86.860.000.-TL tespit dosyası masrafları, 30.000.000.- TL konaklama ve yol ücreti olmak üzere toplam 5.650.652.235.- TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 4.237.983.176.-TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Maddi zararları talep ve dava hakkı araç malikine aittir. Tazminat davası malvarlığı doğrudan doğruya zarar gören araç sahibi tarafından açıldığına göre davacı araç sürücüsünün araçta meydana gelen hasar bedelinin tazminine ilişkin olarak dava açmakta hukuki menfaati bulunmadığı gözetilerek davacı araç sürücüsü F'nin davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.
3- HUMK'nun 368. ve takip eden maddeleri gereği davanın açılmasından önce yapılan delillerin tespitine ilişkin giderler, yargılama giderlerinden sayılır. Bu itibarla tespit masraflarının yargılama gideri kabul edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde dava konusu tazminat miktarına ilave edilerek karar verilmesi de doğru değildir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ve 3 ) nolu bentle açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 18.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy