(2918 S. K. m. 109) (818 S. K. m. 58)
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı 34
6981 plakalı araç üzerine davalı İ.A.'nın oturduğu lojman balkonunun çökmesi nedeni ile hasara uğradığını belirterek sigortalıya ödenen 2.603.000.000.-TL hasar tazminatının 26.12.2000 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davacı vekili 11.03.2003 tarihli dava dilekçesi ile müvekkili şirkete kasko sigortalı 34
6981 plakalı araç üzerine davalı Vakıflar Genel Müdürlüğüne ait lojman balkonunun çökmesi nedeni ile hasara uğradığını belirterek sigortalıya ödenen 2.603.000.000.-TL hasar tazminatının 26.12.2000 ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, dava dosyalan birleştirilmiştir.
Davalı vekili idarenin ikametgahının Karaköy olması nedeni ile yetkili mahkemenin Beyoğlu Asliye Hukuk mahkemesi olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş, bina sahibinin sorumluluğunun 1 yıl olması nedeni ile zamanaşımı süresinin dolduğunu bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı İ.A. adına usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen duruşmalara katılmamış, savunma yapmamıştır.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünün zamanaşımı itirazı KTK 109 maddesi gereğince kaza tarihinden itibaren iki yıllık süreye tabi olduğundan reddine, davalı İbrahim A.'nin kusuru olmadığından hakkındaki davanın reddine, 2.410.199.347.-TL hasar bedelinin 26.12.2000 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Vakıflar Genel Müdürlüğünden alınarak rücuen Ankara Sigorta A.Ş.'ye ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konut olarak kullanılan lojman balkonunun sigortalı araç üzerine çökmesi nedeni ile araçta oluşan hasarın tazminine ilişkin olarak açılmıştır. Bina sahibinin sorumluluğu Borçlar Kanunu 58. maddesi kapsamında açıklanmış, buna göre bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur, aynı yasanın 60. maddesinde de zarar ve ziyan veya manevi zarar namıyla nakdi bir meblağ tediyesine müteallik dava, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ıttıla tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz, şu kadar ki zarar ve ziyan davası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsi davaya da o müruru zaman tatbik olunur ibaresi yer almaktadır. Bu durumda bina sahibinin sorumluluğu zarar ve failin öğrenilmesinden itibaren 1 yıl geçmekle zamanaşımına uğrayacaktır. Zarara konu olay 28.11.2000 tarihinde gerçekleşmiştir. İlk açılan dava 09.10.2002 tarihinde İbrahim A.'ye karşı, ikinci olarak açılan dava ise 11.03.2003 tarihinde Vakıflar Genel Müdürlüğüne karşı açılmış ve her iki dava dosyası birleştirilmiştir. Davacı sigorta şirketi 26.12.2000 tarihinde sigortalısına ödeme yapmıştır. Zarara konu olay tarihi ve ödeme tarihi ile dava tarihi arasında 1 yıllık zamanaşımı süresi dolmuştur. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 109. maddesi motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin taleplere ilişkindir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken bu hükmün göz ardı edilmesi doğru değil bozma nedenidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, hükmün davalı Vakıflar Bölge Müdürlüğü lehine usulü kazanılmış hak göz önüne alınarak BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 22.05.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy