Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada davalı borçlu M. A...... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçlunun İstanbul, Bahçeşehir, E.... Bankası Ş.... projesi 237 ada 1 parsel de kain R2 Blok 21 numaralı dairesini diğer davalı M.....’e devrine ilişkin tasarrufun iptaline ve taşınmaz üzerinde cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı borçlu M. A.....vekili, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, Bursa 3. İcra Müdürlüğünün 1999/7808 esaslı dosyada takibin kesinleşmediğini, aciz belgesi alınmadığını, satışın ekonomik kriz nedeniyle yapıldığını ve satışın banka yetkililerinin izni ile yapıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı M..... vekili, muvazaa iddiasının yasal dayanağı bulunmadığını, satışın banka yetkililerinin izni ile gerçekleştiğini, davada hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının 5020 sayılı yasa kapsamında 20 yıllık zamanaşımını öngören kuraldan yararlanamayacağını zira dava açıldığı tarihte hak düşürücü sürenin de geçmiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacı bankanın sıfatına, davalılar arasındaki yakın ilişkiye nazaran davalı M.....’in iyiniyetli olduğu ve davalıların mal kaçırmak niyeti ile hareket etmedikleri yolundaki savunmalarına itibar edilmeyerek, tasarrufun mal kaçırmak amacıyla yapıldığı gerekçesi ile davanın Bursa 3. İcra Müdürlüğünün 2000/1113 esaslı dosyası açısından hariç olmak üzere kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
İİK’nın. 284. maddesinde iptal davası hakkının, batıl tasarrufun vukuu tarihinden itibaren beş sene geçmekle düşeceği hükmüne yer verilmiş olup dava konusu edilen tasarrufun yapıldığı 07/05/1998 tarihinden asıl ve birleşen davanın açıldığı tarihe kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.
12/12/2003 tarihinde kabul edilen 5020 sayılı yasanın Ek 3. maddesinde “
“Bu Kanundan kaynaklanan Fon alacaklarına ve bu Kanuna göre Hazine alacağı sayılan alacaklara ilişkin dava ve takiplerde zamanaşımı süresi yirmi yıldır…
….”
” hükmüne yer verilmiştir. Bu yasadan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 141. maddesinde de aynı hüküm yer almıştır. Anılan yasalarla düzenlenen yirmi yıllık zamanaşımı süresi alacağın (zararın) talebine ilişkin dava ve takiplerde uygulanabilir.
Ancak tasarrufun iptali davaları için yasal olarak kabul edilmiş olan beş yıllık hak düşürücü süreyi etkilemesi düşünülemez. Kaldı ki 5411 sayılı yasadan önce çıkarılan ve yirmi yıllık zamanaşımı süresini getiren 5020 sayılı yasa çıkmadan önce İİK’nın 284. maddesinde sözü edilen 5 yıllık hak düşürücü süre de geçmiş bulunmaktadır. Hal böyle olunca davacı banka lehine yirmi yıllık dava zamanaşımı süresini kabul etmek mümkün olmadığı nazara alınarak davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmek gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ:Davalıların temyiz itirazları yerindedir kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 24/01/2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy