MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik ve trafik sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, kasko sigortasınca karşılanmayan 35.000.00 TL değer kaybı ile 5.000.00 TL araç mahrumiyeti bedeli toplamı olan 40.000.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limit ile sınırlı olarak) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ...Ş. vekili, duruşmaya katıldığı halde davaya cevap vermemiştir.
Davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 34.863.40 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin, davalı ... vekilinin (2), (3) ve (4) nolu bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece benimsenen 15.05.2009 tarihli tazminat bilirkişi raporunda; dava konusu aracın kasko değeri üzerinden %25 oranında değer kaybı fazlası olduğu gibi ve 96 gün tamir süresi için araç mahrumiyeti hesaplanmıştır. Bu süre uzun olup bilirkişi raporundaki gerekçeye katılmak mümkün değildir. Rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.
Bu durumda mahkemece, davacı aracının kasko sigorta şirketi nezdinde açılan hasar dosyası, kasko poliçesi, hasarlı haline ilişkin varsa renkli fotoğrafları getirtilerek, İTÜ ve Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan tazminat kalemleri yönünden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3-Karayolları Trafik Kanunu’nun 85. maddesine göre, sigortalı aracı işletenlerin neden olduğu kaza sonucunda 3. şahsın aracında meydana gelen gerçek zararlar dışında, aracın kaza yapması sonucunda çalışamamasından kaynaklanan kazanç kaybı sigorta poliçesi ile güvence altına alınan zarardan değildir. Mahkemece, davalı ... açısından davacı aracının çalışamamasından doğan zarar talebinin reddedilmesi gerekirken, kısmen kabul kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
4- 2918 sayılı KTK.’nun 99/1. ve ZMSS Genel Şartları’nın B.2.b. maddesi uyarınca, sigorta şirketinin tazminatı ödeme yükümlülüğü kendisine riziko ihbarı yapıldıktan itibaren 8 işgünü sonunda başlar. Somut olayda, dosya kapsamından davalı Ergoisviçre Sigorta A.Ş.’ne bu yönde bir müracaat olup olmadığı belli değildir. O halde mahkemece, davacı vekilinden usulüne uygun başvurusu olup olmadığının sorulması, başvuru mevcutsa başvurunun tebliğine ilişkin belgesi istenip, ibraz edildiğinde tespit edilecek tarihe 8 iş günü eklenmek suretiyle bulunacak tarihten itibaren davalı ... şirketinin faizden sorumlu tutulması, başvuru yoksa en erken dava tarihinde temerrüde düşürüldüğünün kabulü ile, dava tarihinden itibaren faizden sorumluluğuna hükmedilmesi gerekirken, kaza tarihinin esas alınması isabetli değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 7.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.