MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı- karşı davalı vekili dava dilekçesi ile, ... 1. İflas Müdürlüğünün 1999/30 sayılı dosyasından, müflis şirket tarafından müvekkili bankaya 23.03.1999 tarihli temlikname ile SPK lehine İ.M.K.B. Takas ve Saklama Bankası A.Ş.'ne bloke edilen 23.06.1999 vadeli 5B tanımlı 425 000.00 TL nominal bedelli hazine bonosu ve Takasbank A.Ş. Nezdinde bulunan ve lehine rehinli olan 258.162.000 adet Kristal Kola ve 2.656.000 adet Tekstil Bank hisse senetlerinin kar payı, faiz ve benzeri gelirleri ile rehinli menkul kıymetlerin satışlarından elde edilecek gelirlerin tümünü temlik ettiğini bu nedenle bu gelirlerin müflis şirketin iflas idaresinden istendiğini, talebin 16.02.2007 tarihinde red edildiğini belirterek temlik konusu gelirlerle ilgili istihkak davasının kabulüne karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı İflas idaresi vekilleri, müfli şirket ile davacı şirket arasında organik bağ bulunduğunu temliknamenin muvazaalı ve mal kaçırma amacıyla yapıldıgını dava konusu hisse senetlerinin aidiyeti konusunda kesinleşmiş ilamlar bulunduğunu davacının aynı konuya ilişkin davasının red edildiğini ve kesinleştiğini belirterek davanın reddini 23.03.1999 tarihli temliknamenin alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığından bu yöndeki tasarrufun iptaline karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, iddaa savunma toplanan delillere göre mülkiyet karinesinin müflis davalı şirket lehine olduğu aksinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle istihkak davasının, karşı davanın ise İİK’nun 284.maddesinde belirtilen 5 yıllık süre içerisinde açılmadığı gerekçesi ile her iki davanında reddine karar verilmiş; hüküm, davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 19.12.2005 gün ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 140. maddesi gereğince davacı-karşı davalıdan harç alınmamasına 29.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.