MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
HUMK.’nun 176/10. maddesi hükmüne göre, kanunların sulh mahkemesini veya hâkimini görevlendirdiği dava ve işler adli ara vermede görülür. Mahkeme hükmü, davalı ... vekiline 29.07.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, H.U.M.K.’nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.08.2009 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine 26/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.