MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıya ait, müvekkili şirkete trafik sigortalı aracın, alkollü olarak kullanımı sırasında meydana gelen kaza sonucu, yaralanan üçüncü şahsa poliçe kapsamında 40.000.00 TL tazminat ödendiğini belirterek, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4.d. maddesi uyarınca, bu meblağın ödeme gününden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kazada kusurunun bulunmadığını, yaralanan ...’a 30.000.00 TL ödenerek ibraname alındığını, davacının yaptığı ödeme mükerrer olup rücu edemeyeceğini, istenen tazminatın fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, olayda davalı sürücüsü...’in %50 oranında, yaya...’in %50 oranında kusurlu olduğu, kazanın münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği, davacının sigortalısına rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, trafik sigortası poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
BK.’nun 53. maddesi uyarınca, hukuk hâkimi, ceza hukukunun mes’uliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararlarıyla da bağlı değildir. Kesinleşen maddi olaylar yönünden ceza mahkemesi kararı hukuk hâkimini bağlar.
Somut olayda, aynı kaza nedeniyle, Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/71 - 111 Esas ve Karar sayılı kesinleşen dava dosyasında, davalı araç sürücüsü... hakkında taksirle yaralama suçundan kamu davası açıldığı, sanığın kullandığı minibüsün süratli ve kontrolsüz bir şekilde zig zag çizerek, yolun sağındaki toprak alanda bulunan yayalara çarptığı ve olayda tam kusurlu olduğu belirlenmiştir.
Bu itibarla, kesinleşen ceza davasındaki maddi vakıalara aykırı şekilde, mahkemece hükme esas alınan 24.12.2007 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen %50’şer kusur oranının kabulü mümkün değildir.
O halde mahkemece, iki nörolog ve bir trafik konusunda uzman bilirkişiden oluşturulacak kuruldan, davalı sürücüsünün tam kusurlu olduğu kabul edilip, ceza dosyasındaki tanık beyanları, olayın oluş şekli ve kaza sırasındaki alkol oranı da dikkate alınarak, kazanın münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelip gelmediği hususunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy