MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
HUMK.’nun 176/10. maddesi hükmüne göre, kanunların sulh mahkemesini veya hâkimini görevlendirdiği dava ve işler adli ara vermede görülür.
Mahkeme hükmü, davacı vekiline 25.08.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.’nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 06.09.2010 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra verilen temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.