MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın kusurlu olarak çarpması sonucu, müvekkilinin taşıdığı ham petrol emtiasının zarara uğradığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 12.009.84 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan (sigorta şirketi poliçe limitinden sorumlu olmak üzere) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ...Ş. vekili, kusurun davacıda olduğunu, müvekkili aracında meydana gelen zararın takas ve mahsubunun gerektiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Davalı ...Ş. vekili, kusur ve zararın kanıtlanması halinde, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını savunmuştur.
Mahkemece, Yargıtay 11. H.D.'nin 02.06.2008 tarih, 2007/5471 Esas ve 2008/7239 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı taşıyıcı olup, emtianın kendisine ait olmadığı, aleyhine dava açılmadığı ve zarar nedeniyle tazminat ödediğini ispatlayamadığından, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedildiğine göre, mahkemece, hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 3/2.maddesi uyarınca, ret sebebi ortak olan davalılar...Nakliyat A.Ş. ve ... A.Ş. yararına tek maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ayrı ayrı nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, hüküm fıkrasının 6. bendindeki "1.441.18 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınıp, ayrı ayrı davalılar ... Nakliyat Taşımacılık A.Ş. ile ... A.Ş.’ne verilmesine,” tümcesi hükümden çıkarılarak yerine, “575.00 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar ...Nakliyat Taşımacılık A.Ş. ile Aksigorta A.Ş.’ne verilmesine,” tümcesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,80 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 14.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.