MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, araç kiralama işiyle uğraşan müvekkili şirkete ait araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, hasar bedeli, değer kaybı ve kazanç kaybı olmak üzere toplam 2.225.59 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, müvekkillerinin ikametgâhı Sarıyer Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, kusur oranını ve tazminat miktarını kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine, istek halinde dosyanın yetkili Sarıyer Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, yetkisizlik kararı verildiğine göre, kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına A.A.Ü.T. uyarınca maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, bu hususun yetkili mahkemeye bırakılması usule aykırı olup, bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 4. bendinin sonuna “Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden, A.A.Ü.T. uyarınca 310.00 TL TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” tümcesinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 21.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.