(2918 S. K. m. 93)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların sürücü ve işleteni ile zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın müvekkiline ait araca çarparak kazaya sebep olduklarını ileri sürerek, 15.000, 00 TL hasar bedelinin yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili, limit ve kusura göre gerçek zararla sorumlu olduklarını savunmuştur. Davalı M. T. vekili, müvekkilinin kusurlu olmadığını ve istemin fahiş olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalı sürücünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, belirlenen tazminata göre davanın kısmen kabulüne, 12.069, 43 TL'nin yasal faiziyle davalılardan tahsiline, davalı sigortanın limitle sınırlı sorumlu tutulmasına karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı M. T. vekilinin tüm ve davalı sigorta vekilinin aşağıda ki bent dışındaki yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2) 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 93. maddesi hükmü ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Poliçesi Genel Şartlarının A/1, maddesi hükmü uyarınca, davalılardan sigorta şirketi, sigortalı aracın sebep olduğu zararlardan, poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile sorumludur. Bunun sonucu olarak ve anılan genel şartların B/2, maddesi hükmüne göre davalı sigorta yargılama giderleri, harç ve vekalet ücreti bakımından da tazminatın limiti aşması halinde sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumludur.
Bu itibarla, mahkemece davalı sigorta yönünden, yargılama giderleri ve harç ile vekalet ücreti bakımından, sigorta bedelinin tazminata oranına göre hüküm kurulması gerekirken, anılan giderlerin tamamı üzerinden hüküm kurulması doğru olmayıp, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiş ise de anılan yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı M. T. vekilin bütün ve davalı sigorta vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulüyle hüküm fıkrasının 2, 3 ve 5. bentlerinin sonuna Davalı sigortanın sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 390, 00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar M. T. ve Ergo İsviçre Sigorta AŞ'nden alınmasına, 04.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy