MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalılardan ...’ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla kendisine ait olan taşınmaz paylarını diğer davalıya sattığını öne sürerek satış işlemlerine ilişkin tasarrufun iptalini talep etmiştir.
Davalı ... davanın reddini istemiş, diğer davalı cevap vermemiştir.
Mahkemece davalı ...’ın kötü niyetinin kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava İİK.nun 277 ve devamı maddeleri uyarınca açılan tasarrufun iptali isteğine ilişkindir. İİK.nun 278/III-2 maddesi uyarınca akdin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitlerin bağışlama hükmünde olduğu kabul edilmiştir. Somut olayda davalı borçlu İlker tarafından diğer davalı ...’ye satılan dört adet taşınmazın tapuda gösterilen satış bedeli toplam 16.300.00 TL, bilirkişiler tarafından tasarruf tarihi itibariyle belirlenen gerçek değeri ise 35.764.01 TL olup arada bir mislini aşan fahiş bir fark bulunmaktadır. Bu durumda mahkemece ivazlar arasında bir mislini aşan fahiş fark bulunması nedeniyle İİK.nun 278/III-2 maddesi uyarınca
davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aynı yasanın 280. maddesi uyarınca davalı ...’nin kötü niyetli olduğunun kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir, kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 6.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.