MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi ve davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (üçüncü kişi) vekili, Bursa 8. İcra Müdürlüğü’nün 2009/16314 sayılı takip dosyasından yazılan talimat uyarınca, Gaziosmanpaşa 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/4161 Talimat sayılı dosyasında yapılan 03.11.2009 günlü hacze konu menkullerin davacıya ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Davalı (borçlu) vekili, davanın esası hakkında beyanda bulunmamıştır.
Mahkemece toplanan delillere göre: “mahcuzların davacıya ait olduğunun anlaşıldığı,“ gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına, tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından ve tazminat talebinin reddi yönünden ise temyize cevap dilekçesi içinde davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Davalı alacaklı tarafın temyiz dilekçesi 08.11.2010’da davacı üçüncü kişi vekiline tebliğ edilmiş, 22.11.2010 günlü temyize cevap dilekçesinde tazminat talebinin reddi yönünden hükmün temyiz edildiği görülmüştür.
Davacı tarafın temyiz dilekçesinin HUMK’nun 433/II. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal hak düşürücü süreden sonra verilmesi nedeni ile reddi gerekmiştir.
2)2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000.- TL’sını geçmesi gerekir.
İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10,00.-TL ‘sını aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00.-TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 2,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin.4.110,00.-TL’sını geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri alacak miktarı olan 2.029,56.-TL’sıdır.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz dilekçesinin HUMK’nun 432/IV.maddesi uyarınca REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin İİK’nun 363, 365/3, Ek 1. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişi ve davalı alacaklıya geri verilmesine 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy