(818 S. K. m. 53) (6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı E. C. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.888 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, hasara davalıların evinde çıkan yangının sebebiyet verdiğini ve yangının çıkmasında davalıların kusurlu olduklarını belirterek 3.888 TL tazminatın 11.2.2008 ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı E. C. vekili müvekkilinin kiracı olarak oturduğu dairede soba kullandığını, olay tarihinde bacadan koyu renk duman çıkması üzerine müvekkilinin itfaiyeye haber verdiğini itfaiyecilerin sobayı söküp yukarıdaki bacadan su döktüklerini, itfaiyecilerin müdahalenin ardından binadan ayrılmasından 15 dakika sonra diğer davalının dairesinden patlama sesleri geldiğini, yangının diğer davalının dairesinde ortaya çıktığını müvekkilinin kusurunun bulunmadığını kanaatlerince kusurun itfaiye çalışanlarında olduğunu, bu olaya dair 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/20-273 Sayılı dosyasında müvekkili hakkında dava açıldığını yargılama sonunda müvekkilinin beraatine karar verildiğini ve itfaiye erleri hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı M. Y. vekili yangın olayında müvekkilinin hiç kusurunun bulunmadığını, Silivri 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/20 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda yangının diğer davalının dairesinde başladığının itfaiye tarafından müdahale edilerek yangının söndürüldüğünün ancak itfaiyenin kusuru sebebiyle yangın tam olarak söndürülmediğinden yangının müvekkiline ait daireye sirayet ettiğinin anlaşıldığını ceza davasında müvekkilinin müşteki mağdur sıfatının bulunduğunu, zarardan sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı M. Y. hakkındaki davanın reddine, davalı E. C. hakkındaki davanın kısmen kabulüyle 3.804,13 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı E. C. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata dair hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı E. C. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, T.T.K.nun 1301. maddesine dayanılarak açılan maddi tazminat istemine ilişkindir.
B.K. nun 53. maddesi uyarınca. Ceza mahkemesinde tesbit edilen maddi vakıalar, hukuk hakimini bağlar.
Davacı vekili, davalı E. C.'in 17 numaralı dairesinde yangın çıktığını, bu yangından kaynaklanan sıcaklıktan dolayı aynı binada davalı E.'nin bir üst katında 21 numaralı dairede oturan davalı M. Y.'ın konutunun pimapen camlarının patladığını bina önünde park halinde bulunan kasko sigortalı aracın üzerine düşerek hasarlanmasına sebebiyet verdiğini belirterek 3.888 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Bilirkişi raporunda, ceza dosyası, yangın raporu getirtilmeden kusur durumunun tesbit edilemeyeceğini belirtmiş, daha sonra sivil savunma uzmanı bilirkişiden alınan raporda; yangının çıkış nedeninin tam anlaşılamadığı konusunda uzman itfaiye teşkilatınca belirlenmesinin gerektiği bildirilmiş olup, davalıların olayda kusurlu olup olmadıkları, kusurları var ise, oranı hakkında tesbit yapılmamıştır.
Aynı olaya dair olarak S. 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/20-273 Sayılı dosyasında, sanık E. C. hakkında genel güvenliği taksirle tehlikeye sokmak suçundan açılan dava sürecinde elektrik mühendisi bilirkişiden alınan raporda sanığın tahsil durumu, yaşantısı göz önünde tutulduğunda tehlikeyi önceden tesbit edemeyeceğinden kusurunun olmadığı itfaiye görevlilerinin duman çıkan bitişik iki bacadan birine müdahale edip diğerine müdahale etmeden tedbir almadan olay yerinden ayrıldığı, olayın büyümesi üzerine 2. kez yangın ihbarı sebebiyle tekrar gelerek müdahale ettiği belirtilmiş, mahkemece bu rapora istinaden sanığın beraatine, olaya müdahale eden itfaiye görevlileri hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiş, bu hüküm temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Mahkemece yangının davalı Emine'nin dairesinden kaynaklandığı ve 1. derecede kusurlu olduğu, diğer davalının kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle E. C. aleyhindeki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Eksik incele ve yetersiz bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulamaz.
Bu durumda mahkemece, S. 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/20-273 Sayılı dosyasında itfaiye görevlileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğundan, bu suç duyurusu sebebiyle ilgili itfaiye görevlileri aleyhinde dava açılıp açılmadığının ve akibetinin araştırılarak varsa bununla ilgili dava dosyasının getirtilmesi daha sonra konusunda uzman üçüncü kişilik bilirkişi kurulundan yangın raporları Sulh Ceza Mahkemesi dosyası o dosyada dinlenen tanık beyanları ve alınan bilirkişi raporu ve eldeki dosya kapsamı irdelenip değerlendirilerek yangının nereden ve nasıl çıktığı patlayan camın yangının ilk çıktığı yere mesafesi itfaiye görevlilerinin ve davalıların kusurlu olup olmadıkları ve kusur oranlarının tesbiti hususlarında gerekçeli ayrıntılı, denetime elverişli tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde rapor aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı E. C. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı E. C. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istenmesi halinde temyiz eden davalı E. C.'e iadesine, 22.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy