MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davacıların murisi...'nün davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın sürücüsü olduğunu, meydana gelen trafik kazasında öldüğünü, davacıların desteklerini kaybettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 6.500,00 TL. tazminatın 11.2.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş, 19.6.2008 tarihli dilekçesi ile talebini tüm davacılar için toplam 80.000,00 TL. olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin davacıların murisinin sürücüsü olduğu aracın Zorunlu mali sorumluluk sigorta şirketi olduğunu ve işletenin üçüncü şahıslara verdiği zararı üstlendiğini, davacıların sürücünün kusurundan yararlanamayacağını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ... için 31.078,80 TL. ... için 4.393,88 TL. ... için 7.928,68 TL. ... için 2.348,18 TL. ... için 2.538,36 TL olmak üzere toplam 48.287,90 TL. için kısmen kabulüne, 11.02.2008 tarihinden itibaren avans faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı Sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiş, karar dairemizin 2009/6687 -2009/8729 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece verilen direnme kararı üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 2011/17-142
-2011/411 sayılı kararı ile direnme kararının yerinde olduğu belirtilerek davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden dairemize gönderilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Davalı sigorta şirketi kazaya neden olan aracın trafik zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olup, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85 ve 91. maddesi uyarınca işletenin sorumluluğunu üzerine almış bulunmasına göre, sigortalının aracın işletilmesi nedeni ile zarar görenlere ödemekle yükümlü olduğu tazminatı ve faizi ödemesi gerekir. Somut olayda davalı şirkete sigortalı araç ticari araç olmadığına göre hükmedilen tazminata yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken avans faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3/2.maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının birinci bendinde yazılı “avans faizi yürütülmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “yasal faiz yürütülmesine“ ibaresinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine geri verilmesine 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar veRildi.