(2918 S. K. m. 91, 98) (6111 S. K. m. 59)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin sevk ve idaresindeki araçla, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucu müvekkilinin yaralanarak daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek ıslahla birlikte 181.951,53 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 5.578 TL tedavi gideri ve 50.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekili cevap dilekçesinde, ceza davasının sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulüyle 5.578 TL tedavi gideri ile 181.651,33 TL sürekli iş göremezlik tazminatının davalılardan, 25.000 TL manevi tazminatın davalılar A. B. Ç. ve A. U.'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı sigorta şirketi aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili ve davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri, iş göremezlik tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, davacı tarafça 5.578 TL tedavi gideri talep edilmiş, mahkemece bu konudaki deliller toplanmadan ve bilirkişi incelemesine başvurulmadan talebin kabulüne karar verilmiştir.
Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 2918 Sayılı Kanunun 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 Sayılı Kanunun 59. maddesinde, trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer resmi ve özel sağlık kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedellerinin kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı,
Yasanın geçici 1. maddesiyle de Bu Kanunun yayımlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları sebebiyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı, söz konusu sağlık hizmet bedelleri için bu Kanunun 59. maddesine göre belirlenen tutarın %20'sinden fazla olmamak üzere belirlenecek tutarın üç yıl süreyle ayrıca aktarılmasıyla anılan dönem için ilgili sigorta şirketleri ve Güvence Hesabının yükümlülüklerinin sona ereceği öngörülmüştür.
2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 91. maddesi ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları A-1. maddesinde, sigortacı poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu Sigorta limitlerine kadar temin edeceği, düzenlenmiştir. Karayolları Trafik Yasaya göre, zorunlu mali sorumluluk sigortası yaptırmak zorunludur.
Sigorta poliçesinde belirtilen, motorlu aracın işletilmesinden kaynaklanan kaza sebebiyle sigorta şirketi zarar görenlerin tedavisi için ödenen giderleri zorunlu olarak teminat altına alır. Sigorta şirketinin yasadan ve sözleşmeden doğan bu yükümlülüğü, 6111 Sayılı Yasayla getirilen düzenlemeyle sona erdirilmiş bulunmaktadır.
Yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere göre, 2918 Sayılı Kanunun 98. maddesinde belirtilen tedavi giderleri yönünden sorumluluk Sosyal Güvenlik Kurumu'na geçtiğinden eldeki davada yasal hasmın Sosyal Güvenlik Kurumu olması gerekir.
Bu durumda mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumunun davaya dahil edilmesi, tarafların tedaviye dair tüm delillerinin toplanması, davacı tarafından talep edilen tedavi giderlerinden 2918 Sayılı Kanunun 98. maddesi kapsamında kalanların ve Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumluluğuna esas olanların belirlenmesi için uzman doktor bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınması, 2918 Sayılı Kanunun 98 maddesi kapsamında kalan tedavi giderleri yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu'nun, yasa kapsamı dışında kalan giderlerden ise davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
3- Davacı tarafından dosyaya sunulan Kahramanmaraş Devlet Hastanesinin 22.8.2011 tarihli özürlü sağlık kurulu raporunda, davacının maluliyeti %10 olarak belirlenmiş, mahkemece bu hususta bilirkişi incelemesine başvurulmaksızın bu orana göre hesaplanan işgöremezlik tazminatına hükmedilmiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi veya üniversitelere bağlı Adli Tıp Ana Bilim Dalında görevli uzmanlardan oluşturulacak heyetten Sosyal Sigortalar Sağlık İşleri Tüzüğü'ne uygun rapor alınarak davacının maluliyet oranının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırmayla hüküm kurulması isabetli olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı sigorta şirketi vekilinin, (3) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalılar A. B. Ç. ve A. U. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istenmesi halinde temyiz eden davalılara iadesine, 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy