MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
İcra Müdürünün 3.kişinin istihkak iddiasına alacaklının itirazı üzerine İİK'nun 97/1.maddesi gereğince takibin devamı veya taliki konusunda karar verilmesi için görderilmesi üzerine verilen takibin devamı kararı, 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece takibin davamı kararının temyizi kabil olmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş ve bu ek kararda davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
İİK'nun 97/5.maddesine göre takibin devamına dair kararlar temyiz olunamaz.
Kaldıki,2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2011 yılında bu parasal sınır 4.420,00TL.olarak uygulanmıştır.
Öte yandan 26.12.2011 gün ve 2815 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 411 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2011 yılı için belirlenen yeni-
den değerlendirme oranı %10,26 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2012 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.870,00-TL.’sini geçmesi gerekir.
Takip hukukuna dayalı istihkak kararlarında dava değerini, takip konusu alacak miktarı ile temyiz konusu olan hacizli mal değerinden hangisi az ise o değer oluşturmaktadır.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri, alacak miktarı olan 4.650,00 TL, dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı 3.kişi vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karar yerindedir
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişiler vekilinin İİKnun 365.maddesini göre verilen mahkemenin 18.06.2012 tarihli ek kararına yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy