MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (üçüncü kişi) vekili, ... İcra Müdürlüğü’nün 2009/12519 sayılı Takip dosyasında yapılan 16.04.2009 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişi şirkete ait olduğunu, borçlunun davacı şirketin eski çalışanı ve haciz adresindeki taşınmazın da eski kiracısı olduğunu, ancak mahcuzlarla ilgisinin bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı (alacaklı) vekili, davacının dayandığı kira sözleşmesinin geçerli olmadığını, borçlunun haciz adresindeki taşınmazın kiracısı olup mahkemece verilmiş tahliye kararı bulunduğunu, borçlunun üçüncü kişi ile birlikte hareket ederek alacağın tahsilini geciktirmeye çalıştığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin yapıldığı yerde 2010 yılı başlarına kadar borçlunun faaliyet gösterdiği, ancak kendisini iş yeri sahibi olarak göstermediği, davacı üçüncü kişinin ticari defterleri sunmadığı, diğer delillerin ise istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli bulunmadığı, tazminata ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, kısa kararda bakiye harcın iadesinin karalaştırılmasının sehven unutulduğu“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Dava konusu haciz, borçlunun daha önce kiracı sıfatı ile çalıştırdığı ekmek fırınında yapılmıştır. Borçlunun tarafı olduğu kira sözleşmesi devam ederken aynı adreste üçüncü kişi şirketin kurulduğu ve borçlunun da bu şirket bünyesinde sigortalı olarak çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır.
Bu koşullarda İİK’nin 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararınadır. İspat yükü altında olan ve her türlü delille karinenin aksini kanıtlama olanağına sahip olan üçüncü kişi, dava konusu mahcuzlara ilişkin fatura dahi sunamamıştır. Sonraki tarihli hacizlere konu eşyalara ilişkin sunulan faturalarla, vergi levhası ve kira sözleşmesi ise istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli değildir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2.İstihkak davası açılırken 121,50.-TL peşin harç yatırılmıştır. Dava red ile sonuçlandığına göre peşin harçtan maktu karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye harcın iadesi gerekir.
Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi hatalı ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki “Peşin harcın mahsubu ile bakiye 2,80.-TL harcın davacıdan alınarak Hazine’ye irat kaydına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Alınması gereken 18,40.-TL maktu karar ve ilam harcının peşin alınan 121,50.-TL harçtan mahsup edilerek bakiye 103,10.-TL harcın isteği halinde davacı tarafa iadesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 2.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.