MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-KARAR-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını ve daimi maluliyete uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle tedavi gideri, refakatçi gideri, geçici ve sürekli iş göremezlik zararı toplamı 400 TL ile 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.12.2011 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini toplam 178.422,21 TL'ye yükselttiklerini bildirmiş, ikinci kez verdiği 21.02.2012 tarihli dilekçede bu kez taleplerini 196.452,11 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin aracının kendi bilgisi ve izni dışında kullanıldığını, bu nedenle işleten sıfatının bulunmadığını, ayrıca talep edilen tazminatların fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacı tarafın maddi tazminat talebinin 178.422,21 TL olarak kabulüne, atiye terk edilen bölümler yönünden karar verilmesine yer olmadığına, tazminatın davalı ... şirketinden dava tarihinden, diğer davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekili ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve sürekli iş göremezlik zararı, tedavi gideri ve manevi tazminat isteminden ibarettir.
Hükme esas alınan 18.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacının emekli olduğu tarihten 60 yaşının sonuna kadar da mevcut bordrolarındaki geliri üzerinden hesaplama yapılmış, pasif dönem hesabında ise rapor tarihindeki asgari ücretler pasif dönemin başlangıcı olan 2019 tarihindeki muhtemel değerine yükseltilmiş, ancak yeniden eksiltmeye tabi tutulmaksızın belirlenen 1.284 TL emeklilik geliri üzerinden hesaplama yapılmıştır.
Oysaki davacının 13.05.2010 tarihinde 51 yaşında iken süresi dolmak suretiyle emekli olmuş bulunmasına göre, davacının aktif dönemi bu tarih itibariyle sona ermiştir. Hal böyle iken, bu tarihten 2019 yılına kadar geçen 9 yıllık sürenin de aktif dönem içinde kaldığı kabul edilerek, asgari ücret yerine, davacının mevcut bordrolarındaki geliri üzerinden hesaplama yapılması doğru görülmemiştir. Ayrıca yine pasif dönem hesabında, rapor tarihindeki asgari ücretin her yıl % 10 oranında artırılıp, % 10 oranında iskonto uygulanmak suretiyle hesaplanarak bilinmeyen dönem zararının
belirlenmesi gerekirken, yalnızca artırım uygulanan, iskontoya tabi tutulmayan gelir üzerinden hesaplama yapılması da doğru görülmemiştir.
3-Davalı ... şirketinin poliçe limiti, bedeni zararlar için 57.500 TL, tedavi giderleri için 57.500 TL olarak ayrı ayrı belirlenmiştir. Mahkemece hükmedilen sürekli iş göremezlik zararı bedeni zararlar limitinden, geçici iş göremezlik zararı ile bakıcı giderleri ise tedavi giderleri kaleminden sayılarak bu limitten karşılanacaktır. Hal böyle iken, mahkemece hükmedilen tazminatın sınıflandırılarak, davalı ... şirketinin bakıcı giderleri ve geçici iş göremezlik zararından tedavi giderleri limiti olan 57.500 TL dahilinde, sürekli iş göremezlik zararından ise bedeni zararlar limiti olan 57.500 TL dahilinde sorumluluğuna hükmetmek gerekirken, yazılı olduğu şekilde davalı ... sanki tek 57.500 TL limitle sınırlı sorumlu imiş gibi karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
4-Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, davacının yaralanmasının mahiyeti gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde olmayıp, makül ölçüde manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e geri verilmesine 21.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.