MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece hükmün kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu ek kararda davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.yi geçmesi gerekir.
İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00 TL.yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2011 yılında bu parasal sınır 4.420,00 TL. olarak uygulanmıştır.
Öte yandan 26.12.2011 gün ve 2815 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 411 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2011 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %10,26 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2012 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.870,00 TL.sini geçmesi gerekir.
Takip hukukuna dayalı istihkak davalarında dava değerini, takip konusu alacak miktarı ile temyiz konusu olan hacizli mal değerinden hangisi az ise o değer oluşturmaktadır.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri mahcuzların değeri olan 2.300,00 TL dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle İİK’nun 365. maddesine göre verilen mahkemenin 15.3.2012 tarihli ek kararına yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 19.12.2005 gün ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanununun 140.maddesi gereğince davalı alacaklı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına 10.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.