MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni/sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu araç ile davacı ...'ın sürücüsü, diğer davacıların yolcu olarak bulunduğu aracın karıştığı trafik kazasında davacıların yaralandığını belirterek, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 500,00.-TL maddi tazminatın her iki davalıdan, Erdal ve Elifgül için ayrı ayrı 10.000,00.-TL, Nilgün için 15.000,00.-TL, Ayça ve ... için ayrı ayrı 5.000,00.-TL olmak üzere toplam 45.000,00.-TL manevi tazminatın davalı işleten/sürücüden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., kazanın oluşumunda davacı sürücünün kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 100 kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddiyle maddi tazminata ilişkin davanın HMK 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, Erdal için 1.000,00.-TL,
... için 2.000,00.-TL, Ayça ve Elifgül için ayrı ayrı 500,00.-TL, ... için 750,00.-TL olmak üzere toplam 4.750,00.-TL manevi tazminatın davalı işletenden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline, bakiye manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak davacılar Ayça ve Eda Selin yönünden olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve BK'nın 47. maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2-Dava Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK md. 54) gereğince çalışma gücünün kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Dosya kapsamından, mahkemece davacılar Erdal için 1.000,00.-TL, Nilgün için 2.000,00.-TL ve Elifgül için 500,00.-TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Belirtilen davacılar yönünden meydana gelen trafik kazası sebebiyle oluşan yaralanmalar ve uygulanan tedaviler gözönüne alınarak, duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği,
kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacılar Erdal, Nilgün ve Elifgül için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz nedenlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 2.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.