MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 14/03/2013
NUMARASI : 2010/146-2013/84
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar M.. G.. ve K.. Hafr. İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekilleri, müvekkillerinin eşi/babası olan yaya Salih’in 07/06/2009 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması neticesinde vefat ettiğini ileri sürerek, fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydı ile davacı eş Saniye ve davacı kızı Gülşen için ayrı ayrı 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının, eş Saniye için 20.000,00 TL, çocukları Yüksel ve Gülşen için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı Saniye için maddi tazminat talebini 10.551,09 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar M.. G.. ve K.. Hafr.İnş. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü Muhammed’in % 70, müteveffa Salih'in % 30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı S.. G.. için 9.847,68 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsiline, davacı Gülşen'in maddi tazminat talebinin reddine, Saniye için 4.000 TL, davacılar Yüksel ve Gülşen için ayrı ayrı 2.500 TL manevi tazminatın davalılar M.. ve K.. Hafr.İnş.Ltd.Şti’den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalılar M.. G.. ve K.. Hafr. İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekili ve davalı M.. G.. ve K.. Hafr. İnş.Ltd.Şti. vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası sonucu murisin ölümü nedeniyle destekten yoksun kalma ve manevi tazminat talebine ilişkindir.
Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. Maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davalı sürücünün kusur oranı, davacıların desteğe yakınlık dereceleri ve diğer hususlar gözetildiğinde takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve davacılar için hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
3-Mahkemece hükme esas alınan aktüerya bilirkişi raporunda 1927 doğumlu davacı eş Saniye’nin Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre de kabul edilen PMF yaşam tablosuna göre 4 yıl destek tazminatı alabileceği değerlendirilerek hesaplama yapılmış ise de, davacının kazadan 3 yıl sonra 18.06.2012 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılmış olmasına göre, bu davacı yönünden ölüm tarihine kadar hesaplanacak destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalılar M.. G.. ve K.. Hafr. İnş.Ltd.Şti vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar M.. G.. ve K.. Hafr. İnş.Ltd.Şti. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılara geri verilmesine 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy