MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, 11.9.2009 tarihinde müvekkillerinin desteğinin kullandığı motorlu bisiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, anne ... için 10.000 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere kaza tarihinden; anne için 20.000 TL, kardeşler için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren Yasal faiziyle tahsiline verilmesini talep etmiş, 26.3.2013 tarihinde maddi tazminat talebini, anne ... için 15.553,56 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili; davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek ıslah doğrultusunda, anne ... için 15.553,56 TL maddi tazminatın tüm davalılardan kaza; anne için 10.000 TL, kardeşler için 4.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'tan kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davalı ...'nün farazi işleten sıfatı ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 3. ve 85. maddeleri gereğince sorumlu olmasına göre, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların tümü için takdir olunan manevi tazminatların düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
3-Davalı ...'nün, 2918 sayılı yasanın 3. ve 85. maddelerine göre farazi işleten olarak davalı ...'la birlikte manevi tazminattan sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ...
... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.087,40 TL kalan harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ...'nden harç alınmamasına 24.2.2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Full & Egal Universal Law Academy