MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosiklete çarpması sonucu meydana gelen kazada müvekkilinin yaralandığını, davalı sürücü ...'nin tam kusurlu olup müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, tedavi süresince müvekkilinin işinden geri kaldığını ve manevi açıdan da zarara uğradığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 11.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ..., kazanın davacının kusurundan kaynaklandığını ve davacının ayakta tedavi görmüş olup işten yoksun kalmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ...A.Ş. vekili, meydana gelen kazada müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, davacının herhangi bir işinin ve kazancının olmayıp manevi tazminat talebinin de kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 100,00 TL maddi tazminatın ve 4.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1- Davalı ...A.Ş. vekilinin hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822,00 TL'sına çıkarılmıştır.
Davalılar aleyhine hükmedilen maddi tazminat miktarı 100,00 TL olup temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı ...A.Ş. vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve manevi tazminat takdirinde mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 47 maddesindeki (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ...A.Ş. vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...A.Ş. vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 203,19 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...AŞ'den alınmasına 20/01/2015 tarihinde gününde oybirliğiyle karar verildi.