MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 24.04.2013 gün, 2013/207-5 Esas, 2013/749 Karar sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı başvuru dilekçesinde, davalıya trafik sigorta poliçesi ile sigortalı aracın müvekkilinin yolu karşıdan karşıya geçmek istediği sırada çarpması sonucu yaralandığını ve % 100 malul kalmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak 41.000,00.-TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, talebini ıslah dilekçesi ile arttırmıştır.
Davalı ... vekili, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını ve davacıya ödenen miktar ile sorumluluklarının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Sigorta Tahkim Komisyonunca, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının % 100 çalışma gücü kaybı bulunduğu ve % 75 kusurlu olduğu kabul edilerek, başvurunun kabulü ile 111.682,00.-TL tazminatın temerrüt tarihi olan 26.03.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan çalışma gücü kaybı nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30/17. maddesi “Talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine hükmolunacak vekalet ücreti, Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde belirlenen vekalet ücretinin beşte biridir” hükmünü, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Tahkimde Ücret” başlıklı 16. maddesi ise “Hakem önünde yapılan her türlü hukuki yardımlarda da bu Tarife hükümleri uygulanır” hükmünü içermektedir. Davacının talebi yönünden kısmi kabul sözkonusu olduğu ve SK'nın 30/17. maddesinin kısmen veya tamamen reddedilen talep bakımından davalı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 12. maddesi gereğince tam nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
2-Ayrıca dosya kapsımından kusur ve maddi tazminatın belirlenmesi için alınan bilirkişi raporları nedeni ile yapılan toplam 600,00.-TL bilirkişi ücreti harcamalarının da yargılama giderleri arasında gösterilerek haksız çıkan tarafa yüklenmemesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki, yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde belirtilen hususlar bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 24.04.2013 gün, 2013/207-5 Esas, 2013/749 sayılı kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki “2.195,00.-TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “10.975,00.-TL” ibaresinin yazılmasına; 3 numaralı bendindeki “250,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “850,00.-TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.