MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın 17/09/2005 tarihinde müvekkillerinin eşi/babası yaya ... 'e çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, davacı eş ve 3 çocuk için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... ile ...'tan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle eş ... için destekten yoksun kalma tazminatı talebini 1.504,44 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı sürücü ...’in 1/8 oranında, müteveffa yaya ...’ın 7/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı eş ... için 1.504,44 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, davacı eş için 5.000,00 TL, davacı çocuklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı 2.500,00 TL olmak üzere toplam 12.500,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'tan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı tarafın maddi tazminat talebi yönünden istemin kabul edilen kısmı 1.504,44 TL olup, 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 427. maddesi gereğince temyize konu kararın maddi tazminata ilişkin kısmı davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davalıların maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Ceza yargılaması sırasında Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporuna göre sanık sürücü ... tali, yaya destek asli kusurlu bulunarak sanığın taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Maddi olgunun belirlenmesi yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, kesinleşmiş bir ceza hükmü olmadığından, hukuk hakimini bağlamayacağının kabulü gerekir.(YHGK'nun 1.2.2012 gün 2011-19/639 E, 2012/30 K sayılı ilamı)
Bu davada, ... heyetinden alınan 27.03.2006 tarihli kusur raporunda davalı sürücü ...’in kusursuz, yaya murisin tam kusurlu olduğu bildirilmiş, davacıların itirazı üzerine uzman bilirkişi Haydar Kökten’den alınan 08.09.2008 tarihli bilirkişi raporundaki davalı sürücü ...’in 1/8 oranında, yaya murisin 7/8 oranında kusurlu olduğu görüşü mahkemece benimsenerek, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.
Bu itibarla, mahkemece, ceza dosyasındaki deliller de birlikte değerlendirilerek kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişkileri gidermek amacıyla ...’den seçilecek bilirkişi heyetinden kusur yönünden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre manevi tazminat talebinin değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
3- Bozma neden ve şekline göre davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin davalı taraf yönünden kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ...'a geri verilmesine 16.02.201 gününde oybirliğiyle karar verildi.