MAHKEMESİ: Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 27/02/2013
NUMARASI: 2011/75-2013/100
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı E.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların işleteni-sürücüsü, trafik ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kazada davacının yaralandığını ileri sürerek, 99.951,09 TL maddi tazminatın ve 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 85.681,15 TL maddi tazminatın davalı G(G) Sigorta AŞ 31.301,00 TL, davalı E.. A.. 12.000,00 TL'lik kısmından sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline, manevi tazminat istemi hakkında karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı E.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı E.. A.. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davalı E.. A.. kazaya neden olan aracın kasko, ihtiyari mali
sorumluluk sigortacısı ve aynı zamanda ferdi koltuk sigortacıdır.Davacı sigortalı aracın değil diğer aracın sürücüsüdür. Bu nedenle davalı sigorta şirketinin davacı için sağladığı teminat, işletenin 3. kişilere karşı sorumluluğunu zorunlu trafik sigortası haddi üzerinde kalan kısım itibariyle üstlenen ihtiyari mali sorumluluk sigortasıdır. Poliçe kapsamında ihitiyari mali sorumluluk sigortası teminatı 5.000,00 TL olduğu halde hatalı değerlendirme ile ferdi koltuk sigortası teminatı olan 12.000,00 TL ile davalının sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. A.. vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı E.. A.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı E.. A..'ye geri verilmesine 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.