MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
Taraflar arasındaki bakım tedbiri verilmesi istemine ilişkin davada Adana 2. Çocuk Mahkemesi ve Adana 7. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü; -K A R A R –
Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/a maddesi gereğince Muhammet Bulut'un anne ve babasının boşanması ve her ikisi tarafından da ilgilenilmemesi ve nerede yaşadığının bilinilmemesi sonucu karşılaşacağı tehlikeler ve mesleki eğitime yönlendirilmesi hususunda tedbir kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Adana 2. Çocuk Mahkemesince; Çocuk mahkemelerince sadece 5395 sayılı yasadaki tedbir hükümlerinin suça sürüklenen ve koruma ihtiyacı olan çocuklar hakkında uygulanabileceği, suça sürüklenen çocuk niteliğinde olmamaması nedeniyle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.
Adana 7.Aile Mahkemesi ise, Çocuk Koruma Kanunu 5/ c maddesi uyarınca Çocuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 5/1-c. maddesi uyarınca mağdur çocuk hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirlerden birine, aynı kanunun 8/3,11,48/3.maddeleri gereğince karar verilmesi istemine ilişkindir.
5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1.maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı tutulmuş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramları ayrı ayrı tanımları yapılmıştır.
Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1.fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddesi uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "çocuk hakimi" tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1,2 ve 3 fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. Maddenin (e ) fıkrası ile " mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" demekle ve çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde görevli mahkemelerin çoçuk mahkemeleri sıfatıyla yargılama yapacaklarına dair hüküm bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklarda ceza mahkemeleri yetkili kılınmıştır.
Dosya kapsamından, bakım ve rehabilitasyon merkezinde kalan ve babası hasta ve üvey annesi olan küçükleilgilenilmediği, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunun 5/1-c maddesi gereğince bakım tedbiri kararı verilmesi istenmiş olduğu ve yasanın 3.maddesinde tanımı yapılan koruma ihtiyacı olan çocuklardan olduğu anlaşılmıştır.
Bu durumda, 5395 Sayılı Yasanın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2.maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalarda birlikte değerlendirildiğinde, uyuşmazlığın yetkili ve görevli Adana 2.Çocuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Adana 2.Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.