MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2013 tarihinden itibaren 1.822 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı 1.208,00 TL rücuen tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş,mahkemece, gider avansı yatırılmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Karar tarihi itibari ile hüküm davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyli HUMK'nun 432.maddesi 4.fıkrası gereğince kararın kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.