MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz sınırı 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690 TL’ne çıkarılmıştır. Davacı taraf işyeri sigorta poliçesine dayanarak 1.627 TL tazminatın rücuen tahsilini talep etmiş, mahkemece 1.627 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, temyiz eden davalı yönünden hükmolunan alacak yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davalının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kararın kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.