MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların yaya olan desteklerine çarparak ölümüne neden olduğunu, davalı tarafın ceza dosyası ile de kusurlu bulunduğunu, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin zarar miktarını karşılamadığını belirterek her bir davacı için 5.000,00'er TL maddi ve 25.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı sigorta şirketi vekili, yapılan ödeme nedeni ile destek zararının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., kusur durumuna itiraz ederek davanın reddini savunmuş, aracı satın aldığını kendi fiili hakimiyetinde iken kazanın meydana geldiğini kayıt malikinin asıl işleten olmadığını belirtmiştir.
Davalı ..., aracın yalnızca kayıt maliki olduğunu, işleten sıfatı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacı ...'ın maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; 427,63 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, alacağa 17/07/2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine, 5.000,00'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsili ile davacılara ödenmesine, alacağa 17/07/2008 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin ve diğer davalılara yönelik taleplerin reddine, davacı ...'in maddi tazminat talebinin sübut bulmaması nedeniyle reddine, davalı ...'ya yönelik açtıkları davaların davalının taraf sıfatının bulunmaması nedeniyle husumet yokluğundan reddine
karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı .... ve davalı ...'ın maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ; 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Davalı ...'ın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının temyize getirilen miktara yönelik hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE,2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile verilen hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 571,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ...'den ve ...'dan alınmasına 19.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.