MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 18/10/2012
NUMARASI : 2011/543-2012/602
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı İ.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın davacıların desteği yaya M. B.’a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, her davacı için ayrı ayrı 2.000 TL'den olmak üzere 4.000 TL maddi, her biri için ayrı ayrı 35.000 TL'den 70.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı İlyas Tüfekçi vekili kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar vekilleri davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı anne Nurhan için 2.000 TL, baba Halil İbrahim için 2.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, anne Nurhan için 8.000 TL, baba Halil İbrahim için 8.000 TL manevi tazminatın davalılar işleten ve sürücüden tahsiline karar verilmiş ;hüküm, davacılar vekili ve davalı İ.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı İ.. Ö.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasında davacıların oğlu M. B.’ın ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47.(TBK.56) maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.069,20 TL kalan harcın temyiz eden davalı İ.. Ö..'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 15.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy