MAHKEMESİ: Gaziantep 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 06/11/2012
NUMARASI: 2012/731-2012/740
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar M.. K.. ve F. Oto Paz. İnş. Ltd. Şti vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.06.2014 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın davacıların desteği yaya Namık Yağ’a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 1.000 TL. maddi, 100.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece verilen ilk karar davacılar tarafından temyiz edilmiş, davacılar yararına hükmedilen manevi tazminatın her davacı için ayrı ayrı belirtilmemiş olması ve manevi tazminat miktarının az olması nedeniyle karar bozulmuş, Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, maddi tazminata ilişkin talebin SGK tarafından davacılara bağlanan aylıkların peşin sermaye değerinin destek zararını karşılaması nedeniyle reddine, davacı eş için 30.000 TL. çocuklar için ayrı ayrı 15.000 TL. manevi tazminatın davalılar M.. K.. ve F. Oto. Paz. İn. Ltd. şti.’den tahsiline karar verilmiş hüküm davalı M.. K.. ve F. Oto. Paz. İn. Ltd. şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
O halde, meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak,davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olayın özelliklerine uygun düşmeyen miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.
SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı M.. K.. ve F. Oto. Paz. İnş. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar M.. K.. ve F. Oto Paz. İnş. Ltd. Şti'ye geri verilmesine 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.