MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 29/12/2009
NUMARASI : 2007/393-2009/626
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı B.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi/babası olan yaya O.. F.. K.. davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın 07.04.2006 tarihinde çarpması nedeniyle murisin vefat ettiğini, davalı sürücünün asli kusurlu olduğunu ileri sürerek davacı eş Kız Yeter için 30.000,00 TL, davacı oğlu Turgay için 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı B.. K.. vekili, müvekkili sürücünün kusursuz olduğu, davacıların ekonomik durumlarının iyi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalı sürücü Bayram’ın asli kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı Kız Yeter için 20.000,00 TL, davacı Turgay için 12.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden başlayacak yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı B.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı B.. K.. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2)Dava, trafik kazasında murisin vefatı nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.
Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların murisinin de kazada bir miktar kusurunun oluşu, kazanın oluş şekli, saati ve diğer hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacılara takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı B.. K.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı B.. K.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı B.. K..'a geri verilmesine 12.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy