MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi
TARİHİ: 21/10/2013
NUMARASI: 2013/392-2013/392
Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından verilen 20.09.2013 gün, 2013/1354.59 E, 2013/1872 Karar sayılı kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkilleri Şükriye’nin eşi, Damla ve Yağmur’un babası olan Ş.A.’ın yolcu olarak bulunduğu . plakalı araç ile .. plakalı aracın 10.04.2011 tarihinde yaptığı kazada destek Şenol’un vefat ettiğini, . plakalı aracın trafik sigortacısı davalı S.Sigorta şirketinin 47.722,00 TL, .plakalı aracın trafik sigortacısı davalı G.. A...’nin 48.322 TL ödeme yaptığını, ancak müvekkilinin zararının daha fazla olduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle eş Şükriye için 47.719,07 TL, çocuk Damla için 14.749,27 TL, çocuk Yağmur için 15.080,72 TL olmak üzere toplam 77.549,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının 25.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Sigorta Tahkim Komisyonunca, eş Şükriye için 47.719,07 TL, çocuk Damla için 14.749,27 TL, çocuk Yağmur için 15.080,72 TL olmak üzere toplam 77.549,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının 25.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
Davalı sigorta şirketlerinden S. Sigorta A.Ş.’nin 06.06.2012 tarihinde, G.. A..’nin 24.01.2012 tarihinde davacıya kısmi ödeme yapmış olmasına ve davacının da 25.01.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep etmesine göre, davalı sigorta şirketlerinin kısmi ödeme tarihleri itibariyle temerrüde düştüğü kabul edilerek, hükmedilen tazminata davalı S.Sigorta A.Ş. yönünden 06.06.2012 tarihinden, G.. A... yönünden 25.01.2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken 25.07.2013 bilirkişi rapor tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru olmamıştır.
2)Davacı tarafça temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiştir. Somut olayda, araçların niteliğine göre temerrüt faizi olarak avans faize hükmedilmesi gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru değildir.
3)Davacıların birlikte dava açmaları objektif dava birleşmesi niteliğinde olup davacılar Şükriye, Damla ve Yağmur ihtiyari dava arkadaşı konumundadırlar. Bu halde, mahkemece her bir davacı lehine hükmedilen tazminat miktarı üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 12. maddesi gereğince ayrı ayrı vekalet ücretine hükmolunması gerekirken davacılar için tek vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 3.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.