MAHKEMESİ: Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 01/11/2013
NUMARASI: 2012/536-2013/525
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ..... Sigorta A.ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Davacılar vekili, davacı Ummuhan'ın eşi, diğer davacıların babası olan R. Ş.'in, davalının trafik sigortacısı bulunduğu araçta yolcu olarak bulunduğu sırada aracın tek taraflı kazasında vefat ettiğini belirterek her bir davacı için 10,00-TL olmak üzere toplam 40,00-TL destekten yoksun kalma tazminatının 30.01.2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davacılar vekili, 27.03.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 161.893,11-TL'ye yükseltmiştir
Davalı ..... Sigorta Aş. vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile davacı eş U. için 104.545,41-TL, davacı A. için 11.959,58-TL, davacı Emirhan için 19.852,58-TL ve davacı İbrahim Barış için 25.535,54- TL olmak üzere toplam 161.893,11-TL destekten yoksun kalma tazminatından %25 müteferrik kusur indirimi yapılarak 121.419,83-TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinde geçerli olan poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ..... Sigorta A.ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.
2) Davacılar vekilinin temyiz itirazı yönünden;
Davacılar vekili, dava dilekçesinde, talep edilen tazminat için davalı sigorta şirketine başvuru tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiş olup mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Her ne kadar mahkemece, davalı sigorta şirketinden hasar dosyası istenmişsede, davalı sigorta şirketinin tarihsiz cevabi yazısında hasar dosyasındaki belgelerden kaza tespit tutunağı ifade tutanğı ve poliçe suretinin gönderildiği belirtilmiştir. Bu halde davacının sigorta şirketine başvuru yaptığını gösterir bir belgenin bulunmaması nedeniyle davalı sigorta şirketinden davacının dava tarihinden önce bir başvurusu olup olmadığı hususunun sorularak karar verilmesi gerekirken müphem şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
3) Davalı vekilinin temyiz itirazına gelince;
Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. O halde mahkemece, vefat eden yolcu R. Ş.'in, sürücü O. K.’in sevk ve idaresindeki araçta hatır için taşınıp taşınmadığı hususunun ceza dosyasındaki ifadeler ile birlikte tüm dosya kapsamına göre değerlendirilmesi, varsa Borçlar Kanunu’nun 43. maddesine göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.
SONUÇ : Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalıya geri verilmesine 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.