MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl dosya davacıları, birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Asıl davada davacılar vekili, davalının müvekkillerinin murisi ...'e ait traktöre çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini, geriye mirasçı olarak davacıların kaldığını, davacı eş ...'nin destekten yoksun kaldığını ayrıca eşinin ölümü nedeniyle üzüntü yaşadığını, diğer müvekkillerinin babalarının ölümü nedeniyle üzüntü duyduklarını belirterek şimdilik müvekkili ... için 12.000 TL maddi, 10.000 TL manevi diğer müvekkilleri için 7.000'er TL manevi tazminatın (maddi tazminat yönünden olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle) davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Birleşen dosyada davacı ... vekili, davalıların murisinin sebebiyet verdiği kazada müvekkiline ait aracın hasarlandığını, 5.831 TL onarım gideri olduğunu, davalıların murisinin kaza sonucu ölümü nedeniyle müvekkili aleyhinde açılan ceza dosyasında, müvekkilinin mahkumiyetine karar verildiğini, dosyanın temyizde olduğunu, ceza mahkemesinde alınan raporda davalıların murisinin de kusurlu olduğunun tespit edildiğini, yurt dışında yaşayan ve çalışan müvekkilinin kaza sebebiyle yurt dışına çıkışının aksadığını, gözaltında kaldığını, eşi ve çocuğunun da kaza anında yanında olması sebebiyle üzüntü duyduğunu belirterek şimdilik 5.831 TL araç hasarı ile 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Birleşen dosyada davalılar vekili, davalar arasında irtibat olduğundan davaların birleştirilmesini beyan etmiştir.
Mahkemece, asıl dava yönünden, davacı ...'in maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 3.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile davacı ...'e, davacı ..., ..., ... ve ... için ayrı ayrı 500'er TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, birleşen davanın kısmen kabulü ile 2.915,50 TL araç hasarı ile 1.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl dosya davacıları, birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 Sayılı HMK'nın geçici 3.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822 TL'sına çıkarılmıştır.
Birleşen dava dosyasında davalılar aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı 1.000 TL olup, temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden, davalılar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 Sayılı İBK Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre asıl davada davacılar vekili, birleşen dosyada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3-Asıl dava, davacıların murisi ...'in trafik kazasında ölümü nedeniyle, mirasçıları tarafından açılan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
6098 Sayılı TBK'nun 56.maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayan da, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da araç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hak ve şartlarda açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Somut olayda, davacıların miras bırakanı ... trafik kazası sonucu ölmüştür. Davacı ... murisin eşi, diğer davacılar ..., ..., ... ve ... çocuklarıdır. Davacı eş için 10.000 TL, reşit olan çocukları için ayrı ayrı 7.000'er TL manevi tazminatın davalı ...'dan tahsili talep edilmiştir.
Meydana gelen trafik kazası sonucu murisin ölümü nedeniyle, davacıların duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalının sorumluluğunun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde davacılar lehine makul miktarda yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminatlara hükmedilmesi uygun görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle birleşen dosya davalıları ..., ..., ..., ... ve ... vekillerinin manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin mahkeme hükmünün davalılar yönünden kesin olması nedeniyle reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl dosyada davacılar, birleşen dosyada davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle asıl davanın davacıları ..., ..., ..., ... ve ... mirasçıları vekillerinin manevi tazminata yönelik temyiz isteminin kabulü ile hükmün asıl davanın davacıları lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalılar ..., ..., ..., ... ve ...'a geri verilmesine 26.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.