MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın tam kusurlu olarak müvekkillerinin sürücüsü ve yolcusu olduğu araca çarpması sonucu davacı ...’ın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığını, ev işlerinde yardımcı aldığını, ulaşım gideri yaptığını, davacı ...’in eşinin yaralanması nedeniyle aldığı izinler sonucu maaşından kesinti yapıldığını, müvekkillerinin elem çektiğini, müvekkillerinin ... Genel Müdürlüğü’nde çalıştığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davacı ... için 10.000 TL manevi, iş göremezlik zararı için 100 TL (kaza tarihinden itibaren aylık), bakıcı gideri için 375 TL, tedavi gideri için 1.000 TL, ulaşım gideri için 800 TL olmak üzere 2.275 TL maddi, davacı ... için 2.000 TL manevi, eşinin yaralanması nedeniyle aldığı izinler sonucu maaşından yapılan kesintiler nedeniyle 100 TL maddi tazminatın (davalı ... şirketi manevi tazminattan sorumlu değil) kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle davacı ... için geçici işgöremezlik talebini 2.823,99 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduğunu, müvekkilinin davadan önce temerrüde düşürülmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı ..., kazada kusuru bulunmadığını, ceza davasının devam ettiğini, davacıların zararı var ise, bunun diğer davalı ... şirketi tarafından karşılanması gerektiğini, davacıların manevi zararının olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ...'ün maddi tazminat davasının reddine, davacı ...'ün maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 3.541,11 TL maddi tazminatın 19/08/2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... şirketinin geçici iş göremezlik zararı yönünden (1.589,11 TL) 146.812,15 TL, tedavi gideri yönünden (1.952,00 TL) 149.858,32 TL tutarlarındaki bakiye poliçe limitleri dahilinde ve 04/03/2010 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz ile sorumlu tutulmasına, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat davasının kabulü ile, 2.000,00 TL manevi tazminatın 19/08/2009 daza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacı ... tarafından davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile, 7.500,00 TL manevi tazminatın 19/08/2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ...Ş. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekili ve davalı ...’nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik
durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.
Somut olayda hükme esas alınan ... raporuna göre davacı ...’ın yaralanmasının maluliyet niteliğinde bulunmamasına ve kırık nedeniyle iyileşme süresinin 4 ay olarak belirlenmesine, davacı ...’in eşinin yaralanması nedeniyle manevi tazminat talep etmesine göre, tarafların kusur durumu, kaza tarihi gibi hususlar da dikkate alındığında davacıların her biri için hükmedilen manevi tazminatın miktarı bir miktar fazla olup hakkaniyet ve adalete uygun düşmediğinden manevi tazminat ile ilgili hükümlerin bozulması gerekmiştir.
3-2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerinde sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 işgünü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüt gerçekleşeceği öngörülmüştür.
Davacı ...’ın davalı ... şirketine başvuru dilekçesi tarihsiz olup, davalı ... şirketinin dilekçe üzerinde kaşesi bulunmayıp davalı şirkete ne zaman başvurulduğu belirli değildir. Dava dışı ... tarafından davacıya ödenen işgöremezlik tazminatının rücuen tahsili için davalı ... şirketine gönderilen 4.3.2010 tarihli yazı davalı ... şirketine 12.3.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, ilgili yazıda davalı ... şirketinin 2.4.2010 tarihine kadar rücuen ödeme yapması gerektiği belirtilmiş, davalı ... şirketi rücuen ödemeyi...’ya 21.7.2010 tarihinde yapmış, işbu dava 12.5.2010 tarihinde açılmış, mahkemece davalı ... şirketi için 04/03/2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir. Bu durumda mahkemece davalı ... şirketinin dava tarihinde temerrüde düştüğü ve davacı ...’ın ıslah dilekçesinde 2.823,99 TL geçici işgöremezlik talebi bakımından dava tarihinden itibaren faiz talep ettiği gözetilmeksizin bu miktarla ilgili olarak davalı ... için kaza tarihinden, tüm tazminatla ilgili olarak davalı ... şirketi için 04/03/2010 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi
doğru değildir. Ne var ki, faizin başlangıç tarihi konusundaki bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı H.M.K.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca maddi tazminatla ilgili hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekili ve davalı ...’nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nın temyiz itirazlarının kabulü ile davacılar hakkındaki manevi tazminata ilişkin hükümlerin BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’nın ve davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile maddi tazminatla ilgili hüküm fıkrasının (3) nolu bendindeki ‘tazminatın’ sözcüğünden sonra gelmek üzere ‘‘davalı ... için 2.823,99 TL’si bakımından taleple bağlı kalınarak 12.5.2010 dava tarihinden, 717,12 TL’si için’’ ibarelerinin eklenmesine, (5) nolu bendindeki ‘‘04/03/2010 temerrüt’’ ibareleri çıkartılarak yerine ‘‘12.5.2010 dava’’ ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve ...'ya geri verilmesine 6.6.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.