MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 17/02/2015
NUMARASI : 2014/433-2015/65
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı B.. S.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı Selçuk'un sahibi olduğu “Oto Şen” adlı Tofaş servisi önünde bulunan hasarlı aracın davalı Nihat'ın sürücüsü olduğu çekiciden davacı Bayram'ın sürücüsü olduğu kamyona yüklenmesi sırasında kamyondan aşağıya inerek malzemeleri almak için çekici ile kamyon arasında geçmek isteyen davacı Bayram'ın sıkışarak ağır şekilde yaralandığını, uzuv kaybı yaşadığını, uzun süre çalışmadığını, iş gücü kaybına uğradığını eşi Şükriye ile çocuklarının manevi olarak yıprandıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla; davacı Bayram için iş gücü kaybı ve geçici iş göremezlik zararı olarak 10.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat ile eşi Şükriye için 50.000,00 TL, çocukları için ayrı ayrı 20.000,00'şer TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı eş ve çocukların manevi tazminat istemeye hakları olmadığını, kazanın davacı Bayram'ın kendi kusuru ile meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iki haftalık kesin süreye rağmen gider avansı yatırılmadığından maluliyet ve kusur konusunda raporlar alınmayacağı gerekçesiyle davanın HMK 114/1-g ve 115. maddeleri gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı B.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
6100 HMK'nın 115/2. maddesinde “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder.” hükmü yer almaktadır. Yine aynı kanunun 120. maddesinde “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir.” şeklinde düzenleme mevcuttur.
Mahkeme dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklamalı, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermeli, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazmalıdır. Ayrıca, bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’nun 115. maddesine göre değil, 324. maddesine göre işlem yapmalıdır.
Somut olayda, 30.12.2014 tarihli ara kararında davacı tarafa 750,00 TL ek gider avansının yatırılması için verilen sürenin yukarıdaki açıklamalar ışığında usulüne uygun bir kesin süre olmadığının kabulü gerekmektedir.
O halde; yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşında verilen sürenin HMK.nun 94.maddesinin özüne uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve asli müdahil davacı B.. S..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı B.. S..'a geri verilmesine 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy