Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 05.04.2016 Salı günü davacılar ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davalı ...'nin, işleteni ve sürücüsü olduğu diğer davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı araçla müvekkili ....'e kasıtlı olarak çarpmak suretiyle ağır biçimde yaralanmasına ve daimi şekilde sakat kalmasına neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı ... için sürekli iş göremezlik nedeniyle 10.000 TL maddi, 60.000 TL manevi; davacı anne baba .... ve .... için ayrı ayrı 10.000 TL manevi, diğer davacı kardeşler için ayrı ayrı 2.000 TL manevi tazminatın davalı ... şirketinden poliçe limiti ile sınırlı olarak kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 25.06.2015 tarihinde harcını tamamlamak suretiyle maddi tazminat talebini 482.750,48 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı ... vekili; davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini öne sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... şirketi, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; davacının %100 oranında sürekli maluliyetine göre, bilirkişi raporu benimsenerek, davalının eylemini davacının haksız tahriki altında gerçekleştirdiği gerekçesiyle 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle maddi tazminat davasının kısmen kabulüne, 160.916,82 TL maddi tazminat ile davacı ... için 20.000 TL, davacılar ... ve .... için ayrı ayrı 5.000 TL, ..., ... ve .... için ayrı ayrı 1.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, davalı .... yönünden açılan dava davacı tarafça atiye bırakıldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, davanın HGK.'nun 05.06.2015 gün 2014/17-2198- 2015/1495 ve 16.09.2015 gün, 2014/17-116-2015/1771 sayılı kararları ile benimsenmiş olan uzamış ceza zamanaşımı süresi içinde açılmış olmasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maluliyet oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, Borçlar Kanunu'nun 46. maddesi (6098 sayılı TBK m. 54) gereğince çalışma gücü kaybı nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davalı ... şirketi tarafından yargılama sırasında 04.03.2011 tarihinde 30.000 TL ödeme yapıldığı, ancak 23.02.2015 tarihli aktüer raporunda söz konusu ödemenin hesaplanan tazminat tutarından mahsup edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin tazminat tutarından mahsup edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Kabule göre de; davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, her bir davacının reddedilen manevi tazminat istemi yönünden davalı vekiline ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerekirken reddedilen toplam tazminat miktarı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.