MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davacının ... sicil işyeri kaydı ile davalı kurumda işveren olarak kayıtlı olduğunu, ... isimli kişinin davacının iş bu işyerinde işçi olarak girdiğini ve 07.02.2012 tarihine kadar işçi olarak çalıştığını, davalı kurumca ...'un borcu sebebiyle aldığı maaşın 1/3'ünün kesilmesi için 02.08.2011 tarihinde haciz yazısı yazdığını, davacının itiraz etmeyi unutması üzerine bu defa 16.02.2012 tarihinde aleyhine toplam 151.400,00 TL tutarlı ödeme emrinin düzenlendiğini, bu ödeme emrine de davacının, borç ...'un borcu olduğundan itiraz etmediğini, bunun üzerine davacının gerek ... ve gerekse Aydın-Köşk Tapu sicil müdürlüklerine kayıtlı taşınmazları ile banka hesapları üzerine bu defa 170.000,00 TL üzerinde haciz uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu, davalı kuruma 18.04.2012 tarihli yazıyla müracaat ederek söz konusu 5 aylık borcu faiziyle birlikte ödeyeceklerini müvekkilinin bundan başka borcu ve sorumluluğunun olmadığını, dolayısıyla hacizlerin kaldırılmasını talep etmişlerse de davalı kurumun 24.04.2012 tarihli cevabi yazısıyla taleplerini reddettiğini belirterek, hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; Kurum kayıtları incelendiğinde, ...sicil numaralı işyerinde işlem gören ...Tekstil Ltd. Şti işyeri yetkilisi borçlu ...'un ... sicil numaralı davacı ...'ye ait işyerinde çalıştığının tesbit edildiğini, kurum borçlusu ...'un borçlarından dolayı davacıya 02.08.2011 tarihli ve 15.501.416 sayılı haciz ihbarnamesi gönderildiğini ve bu bildirinin 12.08.2011 tarihinde bizzat davacı tarafından alındığını, ancak bu haciz bildirisine cevap verilmediğini, bunun üzerine 20.12.2011 tarihli uyarı yazısı gönderildiğini ve yazının işyeri çalışanı olan borçlu ... tarafından 05.01.2012 tarihinde tebliğ alındığını, Kurum tarafından gönderilen bu uyarı yazısına da cevap verilmediğinden 6183 sayılı AATU Kanunu'nun 79. maddesi uyarınca 16.02.2012 tarih ve 3.060.587 sayılı 2005/133307 takip nolu ödeme emri gönderildiğini, ilgili ödeme emrinin 28.02.2012 tarihinde bizzat davacı tarafından tebliğ alındığını ve yasal süresi içerisinde itiraz edilmediğinden kesinleştiğini belirterek, 6183 sayılı Kanunun 58. maddesi uyarınca davacının takibin %10'u oranında haksız çıkma tazminatına hükmedilmesini ve davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalıya dava dışı ...'un borcundan dolayı dava tarihi itibariyle 1.424,28 TL borçlu olduğu, bunun haricinde borcu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, 6183 sayılı Yasa'nın 79/III. maddesi gereğince haciz bildirisine 7 günlük süresi içerisinde itiraz etmeyen davacının, aynı Yasa'nın 79/IV. maddesi uyarınca 1 yıllık süresi içerisinde açmış olduğu menfi tespit davasında kamu borçlusuna karşı takip miktarı kadar borçlu olmadığının belirlenmiş olmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-6183 sayılı Yasa'nın 79/III. maddesi uyarınca alacaklı kamu idaresi tarafından kendisine haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü kişi, aynı bentte gösterilen nedenlere dayanarak haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak itiraz edebilir. Aynı maddenin IV. bendine göre de herhangi bir nedenle itiraz süresinin geçirilmesi halinde üçüncü şahıs, haciz bildirisinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel mahkemelerde menfi tespit davası açma hakkına sahiptir. Somut uyuşmazlıkta da davacı üçüncü kişiye, alacaklı Vergi Dairesi tarafından gönderilen haciz bildirisi 12.08.2011 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak davacı üçüncü kişi Yasada öngörülen yedi günlük sürede haciz bildirisine karşı itirazlarını bildirmemiş, daha sonra eldeki menfi tespit davasını açmıştır. Şu halde davacı her ne kadar Yasanın öngördüğü yöntem dahilinde kamu borçlusuna karşı
takip miktarı kadar borcu olmadığını kanıtlamış ise de, davanın açılmasına kendisi sebep olmuştur. Yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerekirken aksi yönde karar oluşturulması doğru olmamıştır.
Nevar ki, anılan hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4.bendinde yer alan “davacı tarafça yapılan 105,00 TL tebligat ve posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücretinden ibaret toplam 355,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesi ile, 5. bendinde yer alan “Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T uyarınca hesap ve takdir olunan 1.424,28 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin hükümnden tümüyle çıkartılarak, her iki bendin yerine geçmek üzere “Dava açılmasına davacı yanca sebebiyet verildiğinden yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına ve lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy