MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, yaya olan davacılar davalıların sürücüsü, işeleten ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu yaşanan kazada davacının yaralandığını, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1000,00 TL geçici işgöremezlik zararı ve Sgk tarafından karşılanmayan tedavi gideri talebine yönelik maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken ıslah dilekçesi ile maddi talebini 1.366,00 TL artırmıştır.
Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; 1.366 TL maddi tazminatın davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, Hükmedilen tazminatın davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 11/08/2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine 3.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11.08.2009 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine
karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.822 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize maddi tazminat açısından verilen 1366,00 TL bakımından verilen karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davacı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Manevi tazminat yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.(TBK56) maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle maddi tazminat yönünden verilen hükmün kesin olması nedeni ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle manevi tazminat bakımından davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile verilen hükmün ONANMASINA, 28.01.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.