MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, 03.9.2008 tarihinde davalı ...'nun yönetimindeki araç ile yaya davacı ...'na çarptığını, kazanın meydana gelmesinde davalının asli kusurlu olduğunu, aracını hızlı bir şekilde kullandığını, davac..’in basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek surette yaralandığını, davacı..in tedavisi için harcamalar yaptığını, bu olayın kendisini ve kızını üzdüğünü bu nedenle 1.000,00-TL maddi, kendisi için 5.000,00-TL, kızı için 5.000,00-TL olmak üzere 10.000,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 11.000,00-TL maddi ve manevi tazminatın 03.09.2008 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar 16.09.2011 tarihli dilekçe ile maddi tazminat davasını 10.000,00-TL’ye ıslah etmiştir.
Davalı vekili, kazada müvekkilinin kusurunun olmadığını ve davacı ..’in tedavisi için yardım ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabul ile; 900,75-TL maddi tazminat ile 3.750,00-TL manevi tazminatın 03.09.2008 olan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
1-Davalı vekilinin hükmedilen maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
..
6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen temyiz kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.870,00 TL'sına çıkartılmıştır.
Davalı aleyhine hükmedilen maddi tazminat miktarı 900.75 TL olup temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesine ve hükmüne uyulan bozma ilamı gereğince karar verilmesine ve özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve BK'nın 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz isteminin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 176,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.