MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
- K A R A R -
Davacı vekili, davalılardan ...'nun sevk ve idaresinde bulunan davalı ...'a ait ve diğer davalı şirketin sigortalayanı olduğu 16 AN 608 plaka sayılı aracın neden olduğu ve 31/05/2012 tarihinde gerçekleşen trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını, sağ kaşının, sağ el bileği liflerinin koptuğunu ve ezildiğini, kazanın oluşumunda davalı ...'nun tamamen kusurlu ve kaza anında çok yüksek dozda alkollü olduğunun tespit edildiğini belirterek 100.000,00 TL manevi tazminat ile şimdilik 1.000,00 TL maddi (geçici ve sürekli iş göremezlik) tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 566,14 TL maddi tazminatın davalılardan sigorta şirketi poliçesindeki limitle sınırlı ve faizden dava tarihi olan 21/06/2012 tarihinden itibaren, diğer davalı ... ise faizden olay tarihi olan 31/05/2012 tarihinden itibaren sorumlu olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı tarafın maddi tazminattan fazlaya ilişkin 433,86 TL'lik talebinin reddine,davacının davalılardan ... aleyhindeki manevi tazminat taleplerinin poliçe kapsamında kalmadığından reddine, davacının davalılardan ... aleyhindeki manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 31/05/2012 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davacı lehine-davalı aleyhine hükmedilen 566,14 TL maddi tazminat miktarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden,davacı vekili ile davalı ...'nun maddi tazminata yönelik temyiz dilekçelerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre,davalı ... ile davacı vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik bulunan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
3-Dava dilekçesinde, davalı ... şirketi yönünden "poliçedeki kapsam ve limitle sınırlı olarak" talepte bulunulmuş olup, poliçe kapsamında manevi tazminata yönelik teminat bulunmaması karşısında reddedilen manevi tazminat yönünden davalı ... şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması hususu doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7.maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı ...'nun temyiz dilekçesinin hükmolunan maddi tazminata ilişkin kısım yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ve davalı ...'nun (manevi tazminat miktarına yönelik)sair temyiz itirazlarının reddine, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 11. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'na geri verilmesine 30/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.