MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Ticaret AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalılardan ...'in sürücüsü, diğer davalı ...'in işleteni, davalı ... ... Halk Ekmek AŞ.'de çalıştığından bu davalının işveren ve ... Ticaret AŞ.'nin ekmek dağıtım işinde taşeronu olduğu aracın, 16.12.2009 tarihinde yaya olan müvekkiline çarptığını belirterek, yaralanan müvekkili için 450,00 TL.'si tedavi gideri olmak üzere 3.450,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini istemiş, 11.03.2014 tarihli duruşmada tedavi gideri açısından davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir.Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, tedavi giderleri açısından davanın HMK'nın 150. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, davalı ... açısından davanın reddine, diğer davalılar ve tedavi gideri dışındaki talepler açısından davanın kısmen kabulü ile 1.033,61 TL maddi, l.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ..., ... Halk Ekmek A.Ş. ve ... Ticaret A.Ş.'den müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... Ticaret A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı ... Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yönünden; 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu dosyada davacı ... için hükmedilen maddi (1.033,61 TL.) ve manevi (1.000,00 TL.) tazminata ilişkin karar (ayrı ayrı değerlendirilmek suretiyle) anılan Yasa'nın yürürlüğünden sonra verildiğinden, temyiz eden davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... Ticaret AŞ vekilinin bu yönden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve manevi tazminatın takdirinde B.K.'nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, davalı ...'in dosyada yer alan belgelerden araç işleteni olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerden dolayı, davalı ... Ticaret A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenlerden dolayı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 103,05 TL fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.