MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili; davalı idare tarafından müvekkili şirkete haciz bildirisi gönderildiğini, söz konusu haciz bildirisi ile davalı idareye borçlu olan ....'ın 1.547.683,91 TL tutarındaki hak ve alacaklarına haciz konulduğunun bildirildiğini, müvekkilinin 7 gün içinde söz konusu haciz ihbarnamesine itiraz edemediğini,müvekkilinin haciz ihbarnamesinde adı geçen ...'a hiçbir borcu bulunmadığı gibi dava konusu haciz ihbarnamesinin tebliğ işleminin de yasaya aykırı olduğunu belirterek, davanın kabulüne, müvekkili şirketin amme borçlusu olan ...'a ve dolayısıyla 17/03/2014 tarihli haciz bildirisi ile belirtilen borç sebebiyle davalı ... Vergi Dairesi Başkanlığı - ...Vergi Dairesi Müdürlüğüne borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili; davacı şirketin, haciz bildirisinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde ...Vergi Dairesine herhangi bir cevap vermediğini, itiraz etmediğini belirterek, haksız ve yersiz davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulüne, davacı şirketin Eskişehir vergi dairesi
başkanlığı-....vergi dairesi müdürlüğüne 17/03/2014 tarih ve 20140314645010000048 sıra numaralı haciz bildirisinden dolayı borçlu olmadığının tespitine,karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168. maddesinde değişiklik yapan 5904 sayılı Yasanın 35. maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmünü içermektedir. Davalı alacaklı İdare, davanın açılmasına neden olmadığından vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İdare vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İdare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3.bendindeki “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Gereğince; 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” ve 4.bendindeki “Davacı tarafından sarf edilen 9 tebligat gideri 83,00 TL ve 1 müzekkere gideri 4,55 TL, bilirkişi ücreti 250,00 TL olmak üzere toplam 337,55 TL'nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine” ibarelerinin tamamen çıkarılarak yerine; “Davacı dava açılmasına kendisi neden olduğundan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.